poradnik.ngo.pl

Decyzję o tym, kto dostanie dotację na realizację projektu zgłoszonego do konkursu podejmuje zawsze organ wykonawczy administracji publicznej. W samorządach jest to wójt gminy, burmistrz lub prezydent miasta, zarząd powiatu lub zarząd województwa. W administracji rządowej jest to wojewoda lub minister.

 

Oczywiście nie czytają osobiście każdego wniosku, lecz podejmując decyzję o przyznaniu lub nieprzyznaniu dotacji, opierają się na opiniach innych osób: członków komisji konkursowych.

 

Ustawa o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie zobowiązuje urząd, ogłaszający otwarty konkurs ofert, do powołania komisji konkursowej (art. 15 ust. 2a), która ma opiniować złożone wnioski.

 

W skład komisji konkursowej wchodzą urzędnicy danego urzędu (także ministerstwa) oraz osoby reprezentujące organizacje pozarządowe. Nie mogą w niej zasiadać osoby, reprezentujące organizacje biorące udział w konkursie ani urzędnicy związani w jakikolwiek sposób z organizacjami składającymi oferty.

 

W pracach komisji konkursowej mogą uczestniczyć, z głosem doradczym, eksperci - osoby posiadające specjalistyczną wiedzę w dziedzinie, której dotyczy konkurs.

 

W wyniku nowelizacji ustawy z 2011 r. zmieniono zapis dotyczący osób z organizacji pozarządowych. Zamiast osób „reprezentujących” organizacje w komisjach mają zasiadać osoby „wskazane” przez organizacje. Zmiana ta pozwala na większą elastyczność w doborze osób do komisji konkursowych. Osoby z organizacji nie muszą być formalnymi reprezentantami organizacji, ale powinny zostać przez organizacje „wskazane”. Jednocześnie ustawa nie określa, w jaki sposób takie wskazanie ma się odbywać (dlatego może ono przyjąć różne formy, np. otwarte ogłoszenie w BIP lub wskazanie przez lokalną radę działalności pożytku publicznego).

 

Do członków komisji konkursowej stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego (KPA) o wyłączeniu pracownika. Na przykład dotyczy to sytuacji, kiedy urzędnik/czka lub jego małżonek/ka są członkiem zarządu organizacji startującej w konkursie.

 

CYTAT Z KPA

Art. 24 § 1. Pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie:

1) w której jest stroną albo pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy może mieć wpływ na jego prawa lub obowiązki,

2) swego małżonka oraz krewnych i powinowatych do drugiego stopnia,

3) osoby związanej z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli,

4) w której był świadkiem lub biegłym albo był lub jest przedstawicielem jednej ze stron, albo w której przedstawicielem strony jest jedna z osób wymienionych w pkt 2 i 3,

5) w której brał udział w niższej instancji w wydaniu zaskarżonej decyzji,

6) z powodu której wszczęto przeciw niemu dochodzenie służbowe, postępowanie dyscyplinarne lub karne,

7) w której jedną ze stron jest osoba pozostająca wobec niego w stosunku nadrzędności służbowej.

§ 2. Powody wyłączenia pracownika od udziału w postępowaniu trwają także po ustaniu małżeństwa (§ 1 pkt 2), przysposobienia, opieki lub kurateli (§ 1 pkt 3).

W wyniku nowelizacji ustawy z 2011 r. wprowadzono( nowy art. 2da) możliwość przeprowadzenia prac komisji konkursowej bez udziału osób wskazanych przez organizacje. Jest to możliwe, jeśli:

• żadna organizacja nie wskaże osób do komisji konkursowej lub
• wskazane osoby nie wezmą udziału w pracach tej komisji, lub
• wszystkie powołane w skład komisji konkursowej osoby podlegają wyłączeniu ze względu na złożenie oferty przez organizację, która wskazała osobę lub podlegają wykluczeniu ze względu na przepisy KPA.

 

Komisja konkursowa ocenia wnioski na podstawie kryteriów, które powinny zostać opisane w ogłoszeniu o konkursie. W szczególności bierze pod uwagę:

 

Powodów odmowy przyznania dotacji może być wiele. Zasadniczo można je jednak podzielić na dwie grupy. Powodem odrzucenia wniosku mogą być błędy formalne, takie jak: złożenie wniosku po terminie podanym w ogłoszeniu, termin realizacji zadania proponowany przez organizację różny od tego, który podany był w ogłoszeniu, brak wymaganych załączników, nieprawidłowo wypełniony wniosek lub użycie nieprawidłowego formularza itd. Przykłady uchybień formalnych można mnożyć. Najczęściej wynikają one z niedokładnej lektury ogłoszenia o konkursie lub zbytniego pośpiechu w pisaniu i składaniu wniosku (niestety zwykle organizacje robią to w ostatniej chwili).

 

Jeśli złożony przez organizację wniosek przejdzie przez formalne „sito”, zostaje poddany ocenie merytorycznej zgodnie z kryteriami zawartymi w ogłoszeniu o konkursie. W tej sytuacji możliwych powodów odrzucenia jest jeszcze więcej. Mogą to być przykładowo: niewystarczające kwalifikacje osób realizujących zadanie, budżet zbyt wysoki w porównaniu do planowanych rezultatów albo po prostu nierealistyczny (o zaniżonych lub zawyżonych kosztach), brak informacji ważnych z punktu widzenia oceniających (metody pracy, sposób rekrutacji uczestników itp).

 

W przypadku, gdy konkurencja w konkursie jest niewielka lub jej brak, niektóre błędy merytoryczne mogą organizacji „ujść na sucho”. Jednak w przypadku, gdy wniosków jest dużo, zaś pula środków ograniczona, takie projekty są odrzucane.

 

Na podstawie art. 15 ust. 2i każdy ma prawo żądać uzasadnienia wyboru lub odrzucenia oferty złożonej przez organizację.

 

W nowelizacji ustawy z 2011 r. określono maksymalny termin wystąpienia z żądaniem o uzasadnienie wyboru lub odrzucenia oferty – jest to 30 dni od dnia ogłoszenia wyników konkursu.