poradnik.ngo.pl

Aby uniknąć „grzechów” w kontaktach z mediami, należy zwrócić uwagę na następujące sprawy.

 

W Waszej organizacji nie ma nikogo, kto byłby odpowiedzialny za kontakty z mediami. Nawet, jeśli zadzwoni dziennikarz/-karka z prośbą o komentarz lub informacje, dowie się, że prezes jest na szkoleniu, a koordynatorka projektu ma spotkanie. Na drzwiach Waszej siedziby jest nieaktualny telefon, a maila sprawdzacie raz na tydzień.

Rada: Wyznaczcie osobę, która będzie dostępna dla dziennikarzy, pomoże im znaleźć informacje, a w razie potrzeby udzieli wywiadu. Warto zainwestować w szkolenie medialne dla takiej osoby, skoro ma być „twarzą” Waszej organizacji.

 

O ważnym wydarzeniu informujecie redakcję lokalnego tygodnika w dniu, w którym.... właśnie zamknęła numer. Dziennikarzowi z gazety codziennej każecie zadzwonić za kilka dni, a radiowemu proponujecie przesłanie informacji mailem.

Rada: Telewizja potrzebuje obrazów, radio – dźwięków, a wszyscy dziennikarze – informacji przed zamknięciem numeru/wydania. Dowiedzcie się, jak pracują poszczególne redakcje, zapytajcie, w jakiej formie przesyłać dziennikarzom materiały i nigdy nie przekraczajcie umówionego terminu. Pamiętajcie, że to przecież ich praca.

 

Uważacie, że nie potrzebujecie dziennikarzy, bo Wasza misja „broni się sama”. Nie próbujecie więc informować o swojej działalności i budować wizerunku. Nie wykorzystujecie okazji, jaką daje obecność w mediach do wzmacniania realizacji strategii organizacji.

Rada: Poprzez media o Waszej organizacji usłyszy więcej ludzi, a dzięki temu możecie pozyskać nowych członków, wolontariuszy czy darczyńców. Publikacje na temat Waszej działalności to także większa wiarygodność przy pozyskiwaniu dotacji. Znana marka pomaga przekonywać ludzi do zaangażowania.

 

Kiedy dziennikarz/-karka zadaje trudne pytania i drąży temat – obrażacie się. Dziennikarzy traktujecie jak wrogów i ignorantów, którzy na dodatek nic nie wiedzą o organizacjach pozarządowych.

Rada: Dziennikarze występują w imieniu innych, starają się zadać pytania, które zadaliby ich czytelnicy, widzowie lub słuchacze, szukają tematów i informacji, które zainteresują ich odbiorców. Zamiast się obrażać, lepiej cierpliwie uczyć dziennikarzy, czym zajmuje się Wasza organizacja. Obserwujcie, czym żyją media i zastanówcie się, w jaki sposób wykorzystać bieżące wydarzenia do promocji Waszej organizacji.

 

Jak mawiał Stanisław Lec, trzeba mówić nie tylko do rzeczy, ale także do ludzi. Dziennikarz przychodzący do Waszej organizacji zamiast „ludzkiej historii”, słyszy slang znany tylko w gronie organizacji pozarządowych, słowa, które nic nie mówią widzom lub słuchaczom.

Rada: Mów barwnie, używaj przykładów, naucz się kontrolować czas – poproszony o 30-sekundową wypowiedź, nie przemawiaj przez 3 minuty. Zastanów się, jak trudne, branżowe słowa (np. „beneficjent”, „projekt”, „aktywizacja społeczna”) podać w przystępny sposób.

 

Podczas konferencji prasowej prezes czyta z kartki. W sali nie ma tablicy z logo organizacji. W materiałach dla dziennikarzy są wszystkie raporty, jakie wydała Wasza organizacja w ciągu ostatnich 5 lat – razem około 300 stron.

Rada: Konferencję prasową organizujcie tylko, jeśli macie coś naprawdę ważnego do przekazania. Zadbajcie o wystrój sali i przygotowanie osób występujących. Dziennikarzom często wystarczy jednostronicowa, dobrze napisana informacja prasowa o Waszym wydarzeniu zamiast grubych raportów, których i tak nie przeczytają (więcej o konferencji prasowej w pytaniu „jak przygotować i przeprowadzić konferencję prasową”).

 

Wasza organizacja nie myślała o stworzeniu strony internetowej. Nie macie listy dyskusyjnej dla członków stowarzyszenia.

Rada: W dzisiejszych czasach sami możecie tworzyć informacje poprzez własne strony internetowe, blogi, komentowanie informacji na forum, zamieszczanie zdjęć i filmów (często kręconych komórką) na stworzonych do tego serwisach. Rozwija się dziennikarstwo obywatelskie. Dobre wykorzystanie nowych mediów to często klucz do zaangażowania ludzi w działania organizacji.