Jak udzielać wywiadów dla radia i telewizji?

Wywiad to jedna z form współpracy z mediami. Wywiady udzielane do prasy różnią się od tych dla radia lub telewizji. Należy o tym pamiętać!

Nie wszyscy lubią wywiady „do kamery i mikrofonu”, najczęściej z powodu tremy. Można ją opanować, poprzez odpowiednie przygotowanie się do nagrania.

Dobrze przygotuj się z tematu, o którym masz mówić. Tak, aby mówić krótkimi zdaniami, zwięźle – w nagraniu (zwłaszcza na żywo) trudno wprowadzać poprawki. Jeśli to, o czym mówisz można zilustrować podczas telewizyjnego nagrania (np. pracami plastycznymi podopiecznych), ustal z dziennikarzem odpowiedni „rekwizyt”.

Bądź sobą – mów językiem potocznym, tak jakbyś rozmawiał ze znajomym, unikaj sformułowań technicznych, skomplikowanej terminologii, wielkich słów, nie bój się gestykulować (ale z umiarem) i używać mimiki.

Bądź pewny/a siebie – znasz się na temacie, o którym mówisz i prawdopodobnie wiesz o nim więcej niż dziennikarz, który z Tobą rozmawia. Spokojnie odpowiadaj na pytania, wyrażaj się w sposób pewny i szczery, wykorzystaj okazję do zwrócenia się do społeczności (słuchaczy, widzów).

Nie bój się przerw w wypowiedzi – chwila zastanowienia lub oddechu, która nam wydaje się wiecznością, jest często niezauważalna dla słuchacza/widza. Mów krótko – Twoja wypowiedź powinna być bezpośrednia i na temat. Reporterzy radiowi i telewizyjni potrzebują krótkich nagrań (ok. 30 sekund).

Bądź wiarygodny/a i uczciwy/a – nie kłam, nie ukrywaj informacji, jeśli nie znasz odpowiedzi na pytanie – po prostu powiedz to.

Ubierz się tak, aby Twoje ubranie nie odwracało uwagi telewidzów – przecież chcesz, aby skoncentrowali się na tym, co masz do powiedzenia, a nie na tym, jak wyglądasz. Możesz zapytać dziennikarza/-karkę o wskazówki dotycząc ubioru (szczególnie, jeśli pierwszy raz będziesz występować przed kamerami).

Opracowano na podstawie materiałów redakcji ngo.pl.