Co to są dłużne papiery wartościowe?

Nazwa dłużnych papierów wartościowych bierze się od pojęcia długu.

Załóżmy że A potrzebuje pieniędzy, które chce pożyczyć od B. A umawia się z B, że A zaciąga dług u B, w zamian za to B otrzyma papier wartościowy potwierdzający, że A odda zaciągnięty dług po umówionym czasie.

Podział papierów dłużnych może przebiegać w kilku płaszczyznach:

w zależności od emitenta (tego, kto zaciąga dług – nasz „A”);

w zależności od terminu zapadalności (terminu ostatecznego wykupu papierów dłużnych przez emitenta).

Podział papierów dłużnych w zależności od emitenta:

papiery emitowane przez Skarb Państwa: Obligacje Skarbu Państwa oraz Bony Skarbowe (nazwa papierów skarbowych pochodzi od Skarbu Państwa). Oznacza to, że Państwo emitując obligacje i bony skarbowe, zaciąga dług u obywateli;

papiery emitowane przez jednostki samorządu terytorialnego (gminy, miasta) tzw. obligacje komunalne;

papiery dłużne emitowane przez przedsiębiorstwa: obligacje przedsiębiorstw oraz papiery komercyjne (z ang. commercial papers): w tym przypadku firmy prywatne zaciągają dług u nabywców swoich papierów.

Podział papierów dłużnych ze względu na termin zapadalności instrumentów dłużnych:

papiery na okres do 1 roku najczęściej nazywane bonami;

papiery na okres powyżej 1 roku to obligacje.

Papiery dłużne, których zapadalność (czyli termin wykupu) jest krótsza niż rok zaliczane są do papierów rynku pieniężnego. Do takich papierów należą:

w przypadku Skarbu Państwa – bony skarbowe;

w przypadku jednostek samorządu terytorialnego – obligacje z terminem wykupu poniżej roku;

w przypadku przedsiębiorstw – krótkoterminowe (do 1 roku) papiery korporacyjne.

Papiery dłużne, których termin wykupu jest dłuższy niż rok zaliczane są do papierów rynku kapitałowego. Do takich papierów należą:

w przypadku Skarbu Państwa – Obligacje Skarbu Państwa;

w przypadku jednostek samorządu terytorialnego – obligacje z terminem wykupu powyżej 1 roku;

w przypadku przedsiębiorstw – obligacje przedsiębiorstw.