Przeglądarka Internet Explorer, której używasz, uniemożliwia skorzystanie z większości funkcji portalu ngo.pl. Aby mieć dostęp do wszystkich funkcji portalu ngo.pl, zmień przeglądarkę na inną (np. Chrome, Firefox, Safari, Opera, Edge).
Od 20 lat portal ngo.pl bezpłatnie pomaga organizacjom pozarządowym. Pomóż nam pomagać dalej. Wspieraj NGO w PL
Reklama

Informacje o tym jak przygotować dobry artykuł w organizacji pozarządowej.

1

Jak napisać dobrego newsa?

W praktyce nie piszemy tylko komunikatów prasowych, skierowanych do dziennikarzy. Zdarzy się na pewno, że będziemy pisali informację adresowaną do konkretnej grupy odbiorców lub ktoś nas poprosi o napisanie gotowego tekstu na jakiś temat. Coraz popularniejsze są portale internetowe, które umożliwiają zamieszczanie samodzielnie i bezpłatnie gotowych artykułów (np. branżowe – portal organizacji pozarządowych ngo.pl lub lokalne – miejskie, gminne). W takiej sytuacji musimy od razu napisać dobry tekst, który jest czymś innymi niż informacja prasowa. Poniżej kilka wskazówek, dotyczących pisania newsów opracowanych przez redakcję ngo.pl (oczywiście można – a nawet trzeba – stosować je również w przypadku komunikatów prasowych).

1. Dążymy do krótkich informacji – szczególnie jeśli piszemy do internetu (użytkownicy często czytają tylko to, co mieści się na „jednym ekranie”). Zasada ta odnosi się do większości tekstów o charakterze newsowym i relacji:

  • Unikamy powtórzeń informacji, np. jeśli w pierwszym zdaniu podajemy miejsce zdarzenia, nie ma potrzeby, abyśmy informację tę – jeśli nie wnosi ona nic nowego – powtarzali w następnych zdaniach lub akapitach.
  • Unikamy zdań wielokrotnie złożonych. Takie konstrukcje są niestrawne w internecie i tekście, którego zadaniem jest szybka i konkretna informacja. Mogą także wprowadzać wątpliwości, co do interpretacji naszych informacji, czynić je niezrozumiałymi.
  • Unikamy kwiecistego stylu, nagromadzenia przymiotników i innych określeń, rozbudowanych, literackich porównań. Takie konstrukcje zachowajmy dla esejów, dłuższych artykułów, opracowań.

2. Informacje nie powinny być podawane chaotycznie. Lepiej je pogrupować według jakiegoś logicznego klucza. W relacji warto ustrukturyzować przekaz, zbierając np. relacjonowane wypowiedzi w tematyczne grupy, a nie po kolei opisywać, co kto powiedział lub co się zdarzyło. Artykuł to nie protokół czy sprawozdanie!

3. Staramy się pisać jasno i poprawnie. Zwięzłość w żadnym wypadku nie może oznaczać posługiwania się zbitkami słownymi, co często charakteryzuje język gazet:

  • Unikamy utartych sformułowań typu: „palący problem”, „zasypać gradem pytań”. Stosowanie tego typu konstrukcji powoduje, że czytelnik, znający już takie struktury, nie spodziewa się niczego zaskakującego i nie wczytuje się. Sprawiamy, że nasz tekst staje się przewidywalny i banalny.
  • Unikamy skrótów myślowych. Mogą być niejasne lub po prostu niepoprawne. Czasami są to uproszczenia typu: „program zorganizował konkurs”, „klub opowiedział o swoich działaniach”.
  • Unikamy urzędowego stylu, choć większość komunikatów lub innych oficjalnych, także prasowych, jest napisana takim właśnie językiem. Jeśli wykorzystujemy takie informacje w naszym tekście, spróbujmy je przerobić.

4. Staramy się pisać atrakcyjnie. Pomimo że piszemy tekst o charakterze informacyjnym, próbujmy odwołać się do wyobraźni czytelnika:

  • Znajdźmy charakterystyczny i niezwykły szczegół, który pozwoli zapamiętać właśnie ten tekst spośród kilkudziesięciu innych.
  • Dla odbiorców atrakcyjne są ważne, znane osoby. Można przytoczyć ich nazwiska, wypowiedzi, poprosić o kilka słów komentarza.
  • Na atrakcyjność tekstu wpływa też ciekawy komentarz, może być to po prostu osobista refleksja lub skonfrontowanie z innymi, podobnymi zdarzeniami, porównanie ze statystykami, z politycznymi obietnicami itp.
  • W wypadku, gdy omawiamy zjawisko lub zdarzenie mało znane, staramy się dotrzeć do pogłębiających wiedzę informacji ogólnych.
  • Nie obawiajmy się języka prostego, nawet potocznego. On jest bardziej atrakcyjny dla odbiorców niż naukowe wywody. Np. zamiast sformułowania typu: "Dnia 5 maja br. odbyło się spotkanie organizacji w celu omówienia…" lepiej będzie użyć: "W maju spotkali się przedstawiciele organizacji, aby omówić…"

5. W treści artykułu jedną z ważniejszych rzeczy jest teza, główna myśl, ogólny przekaz. Należy dołożyć starań, aby ją wyjaśnić i udokumentować (np. przytaczając czyjeś wypowiedzi). Czasami – zwłaszcza w przypadku konferencji – jest to trudne zadanie. Prezentujemy wtedy wiele różnych punktów widzenia. Starajmy się je wówczas zróżnicować, aby odbiorca nie miał wrażenia, że czyta ciągle to samo. Często tezę umieszcza się w tytule.

6. W dłuższych tekstach stosujemy śródtytuły.

Śródtytuły powinny oddzielać fragmenty tekstu, stanowiące całości. Decydując się na zastosowanie śródtytułów, warto pamiętać o podstawowej zasadzie redakcyjnej: konsekwencji i spójności, czyli np. wszystkie śródtytuły powinny być zdaniami albo wszystkie równoważnikami zdań.

Reklama
2

Jak udzielać wywiadów dla prasy?

Wywiad to jedna z form współpracy z mediami. Wywiady udzielane do prasy różnią się od tych dla radia lub telewizji. Należy o tym pamiętać!

  • Przygotuj się – zbierz jak najwięcej wiadomości na temat, o którym będziesz mówić. Zastanów się, jakie pytania może ci zadać dziennikarz/-karka i przygotuj sobie odpowiedzi. Jeśli wiesz, o jakie sprawy będzie pytał Cię dziennikarz (często umawiając się, mówi o czym będzie chciał porozmawiać) – ustal stanowisko swoje lub organizacji. Twoje oświadczenie powinno zawierać jak najwięcej faktów, liczb – to mu doda wiarygodności.
  • Przygotuj materiały pomocnicze (raporty, dokumenty, ulotki), aby w razie potrzeby poprzeć swoją tezę.
  • Posługuj się językiem potocznym – unikaj sformułowań technicznych i skomplikowanej terminologii, której czytelnicy nie zrozumieją. Możesz „poćwiczyć” wcześniej wypowiedź.
  • Mów zwięźle – wypowiedzi powinny być w miarę możliwości jasne i krótkie.
  • W czasie wywiadu możesz zastrzec, że twoja wypowiedź może zostać opublikowana (przytoczona w dokładnym brzemieniu lub sparafrazowana), ale pod warunkiem, że nie zostanie ujawnione Twoje imię i nazwisko. W artykule pojawi się ona jako wypowiedź osoby z określonego środowiska, pragnącej zachować anonimowość. Możesz także zastrzec, że Twojej wypowiedzi nie wolno w ogóle publikować – dziennikarz nie może wtedy wykorzystać Twojej wypowiedzi w swoim artykule w żadnej postaci, ale może skorzystać z informacji przez Ciebie podanej, o ile zdoła ją potwierdzić (uzyskać) w innym źródle. Jeśli zdecydowanie nie chcesz, aby Twoje nazwisko lub informacje pochodzące od Twojej organizacji zostały wykorzystane w artykule – nie udzielaj wywiadu.
  • Bądź wiarygodny/a – mów prawdę, nie ukrywaj informacji, nie udawaj, że wiesz o czymś, jeśli nie znasz odpowiedzi na pytanie – po prostu powiedz to.
  • Masz prawo do autoryzacji swoich wypowiedzi. Jeśli w artykule pojawiają się wypowiedzi innych osób (z którymi np. się nie zgadzasz) – nie możesz ich zmieniać. Możesz mieć uwagi tylko do swojej wypowiedzi. Możesz nie zgodzić się na publikację swej wypowiedzi w takim kontekście, jak to zostało przedstawione w artykule – dziennikarz może ją wówczas opublikować, ale powinien zaznaczyć, że nie została ona przez Ciebie autoryzowana. Nie nadużywajmy jednak prawa do autoryzowania – szczególnie, jeśli była to krótka 1-2-zdaniowa wypowiedź.

Zdarza się również, że dziennikarz/-karka prosi nas o przesłanie wypowiedzi w formie tekstowej (np. e-mailem) i później „przerabia” ją na wywiad.

3

Jak udzielać wywiadów dla radia i telewizji?

Wywiad to jedna z form współpracy z mediami. Wywiady udzielane do prasy różnią się od tych dla radia lub telewizji. Należy o tym pamiętać!

Nie wszyscy lubią wywiady „do kamery i mikrofonu”, najczęściej z powodu tremy. Można ją opanować, poprzez odpowiednie przygotowanie się do nagrania.

  • Dobrze przygotuj się z tematu, o którym masz mówić. Tak, aby mówić krótkimi zdaniami, zwięźle – w nagraniu (zwłaszcza na żywo) trudno wprowadzać poprawki. Jeśli to, o czym mówisz można zilustrować podczas telewizyjnego nagrania (np. pracami plastycznymi podopiecznych), ustal z dziennikarzem odpowiedni „rekwizyt”.
  • Bądź sobą – mów językiem potocznym, tak jakbyś rozmawiał ze znajomym, unikaj sformułowań technicznych, skomplikowanej terminologii, wielkich słów, nie bój się gestykulować (ale z umiarem) i używać mimiki.
  • Bądź pewny/a siebie – znasz się na temacie, o którym mówisz i prawdopodobnie wiesz o nim więcej niż dziennikarz, który z Tobą rozmawia. Spokojnie odpowiadaj na pytania, wyrażaj się w sposób pewny i szczery, wykorzystaj okazję do zwrócenia się do społeczności (słuchaczy, widzów).
  • Nie bój się przerw w wypowiedzi – chwila zastanowienia lub oddechu, która nam wydaje się wiecznością, jest często niezauważalna dla słuchacza/widza. Mów krótko – Twoja wypowiedź powinna być bezpośrednia i na temat. Reporterzy radiowi i telewizyjni potrzebują krótkich nagrań (ok. 30 sekund).
  • Bądź wiarygodny/a i uczciwy/a nie kłam, nie ukrywaj informacji, jeśli nie znasz odpowiedzi na pytanie – po prostu powiedz to.
  • Ubierz się tak, aby Twoje ubranie nie odwracało uwagi telewidzów – przecież chcesz, aby skoncentrowali się na tym, co masz do powiedzenia, a nie na tym, jak wyglądasz. Możesz zapytać dziennikarza/-karkę o wskazówki dotycząc ubioru (szczególnie, jeśli pierwszy raz będziesz występować przed kamerami).
Potrzebujesz pomocy w innej formie? Masz konkretne pytanie?
Poniedziałek-piątek 9:00-13:00
Do wypełnienia na stronie
Poniedziałek-piątek 9:00-17:00
Komentarze
Redakcja www.ngo.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy. Przedruk, kopiowanie, skracanie, wykorzystanie tekstów (lub ich fragmentów) publikowanych w portalu www.ngo.pl w innych mediach lub w innych serwisach internetowych wymaga zgody Redakcji portalu.